καί μοι γένοιτʼ ἀδελφὸν ἀντήρη λαβεῖνκαὶ ξυσταθέντα διὰ μάχης ἑλεῖν δορί.κτανεῖν θʼ, ὃς ἦλθε πατρίδα πορθήσων ἐμήν.γάμους δʼ ἀδελφῆς Ἀντιγόνης παιδός τε σοῦΑἵμονος, ἐάν τι τῆς τύχης ἐγὼ σφαλῶ,σοὶ χρὴ μέλεσθαι· τὴν δόσιν δʼ ἐχέγγυοντὴν πρόσθε ποιῶ νῦν ἐπʼ ἐξόδοις ἐμαῖς.μητρὸς δʼ ἀδελφὸς εἶ· τί δεῖ μακρηγορεῖν;τρέφʼ ἀξίως νιν σοῦ τε τήν τʼ ἐμὴν χάριν.πατὴρ δʼ ἐς αὑτὸν ἀμαθίαν ὀφλισκάνει,ὄψιν τυφλώσας· οὐκ ἄγαν σφʼ ἐπῄνεσα·ἡμᾶς δʼ ἀραῖσιν, ἢν τύχῃ, κατακτενεῖ.ἓν δʼ ἐστὶν ἡμῖν ἀργόν, εἴ τι θέσφατονοἰωνόμαντις Τειρεσίας ἔχει φράσαι,τοῦδʼ ἐκπυθέσθαι ταῦτʼ· ἐγὼ δὲ παῖδα σὸνΜενοικέα, σοῦ πατρὸς αὐτεπώνυμον,λαβόντα πέμψω δεῦρο Τειρεσίαν, Κρέον·σοὶ μὲν γὰρ ἡδὺς ἐς λόγους ἀφίξεται,ἐγὼ δὲ τέχνην μαντικὴν ἐμεμψάμηνἤδη πρὸς αὐτόν, ὥστε μοι μομφὰς ἔχειν.