μῆτερ, διαλλάξασαν ὁμογενεῖς φίλουςπαῦσαι πόνων με καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθέν, ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ·τὰ χρήματʼ ἀνθρώποισι τιμιώτατα,δύναμίν τε πλείστην τῶν ἐν ἀνθρώποις ἔχει.ἁγὼ μεθήκω δεῦρο μυρίαν ἄγωνλόγχην· πένης γὰρ οὐδὲν εὐγενὴς ἀνήρ.Χορόςκαὶ μὴν Ἐτεοκλῆς ἐς διαλλαγὰς ὅδεχωρεῖ· σὸν ἔργον, μῆτερ Ἰοκάστη, λέγειντοιούσδε μύθους οἷς διαλλάξεις τέκνα.Ἐτεοκλῆςμῆτερ, πάρειμι· τὴν χάριν δὲ σοὶ διδοὺςἦλθον. τί χρὴ δρᾶν; ἀρχέτω δέ τις λόγου·ὡς ἀμφὶ τείχη καὶ ξυνωρίδας λόχωντάσσων ἐπέσχον πόλιν, ὅπως κλύοιμί σουκοινὰς βραβείας, αἷς ὑπόσπονδον μολεῖντόνδʼ εἰσεδέξω τειχέων πείσασά με.Ἰοκάστηἐπίσχες· οὔτοι τὸ ταχὺ τὴν δίκην ἔχει,βραδεῖς δὲ μῦθοι πλεῖστον ἀνύουσιν σοφόν.σχάσον δὲ δεινὸν ὄμμα καὶ θυμοῦ πνοάς·οὐ γὰρ τὸ λαιμότμητον εἰσορᾷς κάρα