τί γὰρ πατήρ μοι πρέσβυς ἐν δόμοισι δρᾷ,σκότον δεδορκώς; τί δὲ κασίγνηται δύο;ἦ που στένουσι τλήμονες φυγὰς ἐμάς;Ἰοκάστηκακῶς θεῶν τις Οἰδίπου φθείρει γένος·οὕτω γὰρ ἤρξατʼ, ἄνομα μὲν τεκεῖν ἐμέ,κακῶς δὲ γῆμαι πατέρα σὸν φῦναί τε σέ.ἀτὰρ τί ταῦτα; δεῖ φέρειν τὰ τῶν θεῶν.ὅπως δʼ ἔρωμαι, μή τι σὴν δάκω φρένα,δέδοιχʼ, ἃ χρῄζω· διὰ πόθου δʼ ἐλήλυθα.Πολυνείκηςἀλλʼ ἐξερώτα, μηδὲν ἐνδεὲς λίπῃς·ἃ γὰρ σὺ βούλῃ, ταὔτʼ ἐμοί, μῆτερ, φίλα.Ἰοκάστηκαὶ δή σʼ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρῄζω τυχεῖν,τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος; ἦ κακὸν μέγα;Πολυνείκηςμέγιστον· ἔργῳ δʼ ἐστὶ μεῖζον ἢ λόγῳ.Ἰοκάστητίς ὁ τρόπος αὐτοῦ; τί φυγάσιν τὸ δυσχερές;Πολυνείκηςἓν μὲν μέγιστον, οὐκ ἔχει παρρησίαν.Ἰοκάστηδούλου τόδʼ εἶπας, μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ.Πολυνείκηςτὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας φέρειν χρεών.Ἰοκάστηκαὶ τοῦτο λυπρόν, συνασοφεῖν τοῖς μὴ σοφοῖς.Πολυνείκηςἀλλʼ ἐς τὸ κέρδος παρὰ φύσιν δουλευτέον.