περιχορεύουσα τέρψιν παλαιᾶν λάβωχαρμονᾶν; ἰὼ τέκος,ἔρημον πατρῷον ἔλιπες δόμονφυγὰς ἀποσταλεὶς ὁμαίμου λώβᾳ,ἦ ποθεινὸς φίλοις,ἦ ποθεινὸς Θήβαις.ὅθεν ἐμάν τε λευκόχροα κείρομαιδακρυόεσσʼ ἀνεῖσα πένθει κόμαν,ἄπεπλος φαρέων λευκῶν, ὦ τέκνον,δυσόρφναια δʼ ἀμφὶ τρύχη τάδεσκότιʼ ἀμείβομαι.ὁ δʼ ἐν δόμοισι πρέσβυς ὀμματοστερὴςἀπήνας ὁμοπτέρου τᾶς ἀπο-ζυγείσας δόμωνπόθον ἀμφιδάκρυτον ἀεὶ κατ-έχων ἀνῇξε μὲν ξίφουςἐπʼ αὐτόχειρά τε σφαγάν,ὑπὲρ τέραμνά τʼ ἀγχόνας,στενάζων ἀρὰς τέκνοις·σὺν ἀλαλαῖσι δʼ αἰὲν αἰαγμάτων