ἐκεῖνος ἑπτὰ παρθένων τάφου πέλαςΝιόβης Ἀδράστῳ πλησίον παραστατεῖ.ὁρᾷς;Ἀντιγόνηὁρῶ δῆτʼ οὐ σαφῶς, ὁρῶ δέ πωςμορφῆς τύπωμα στέρνα τʼ ἐξῃκασμένα.ἀνεμώκεος εἴθε δρόμον νεφέλας ποσὶν ἐξανύσαιμιδιʼ αἰθέροςπρὸς ἐμὸν ὁμογενέτορα, περὶ δʼ ὠλέναςδέρᾳ φιλτάτᾳ βάλοιμʼ ἐν χρόνῳφυγάδα μέλεον. ὡςὅπλοισι χρυσέοισιν ἐκπρεπής, γέρον,ἑῴοις ὅμοια φλεγέθων βολαῖς ~~ἀελίου~~.Παιδαγωγόςἥξει δόμους τούσδʼ, ὥστε σʼ ἐμπλῆσαι χαρᾶς,ἔνσπονδος.Ἀντιγόνηοὗτος δʼ, ὦ γεραιέ, τίς κυρεῖ,ὃς ἅρμα λευκὸν ἡνιοστροφεῖ βεβώς;Παιδαγωγόςὁ μάντις Ἀμφιάραος, ὦ δέσποινʼ, ὅδε·σφάγια δʼ ἅμʼ αὐτῷ, γῆς φιλαίματοι ῥοαί.Ἀντιγόνηὦ λιπαροζώνου θύγατερ ἈελίουΣελαναία, χρυσεόκυκλον φέγγος,