ὁμοῦ δὲ κάμψας πλευρὰ καὶ νηδὺν τάλαςσὺν αἱματηραῖς σταγόσι Πολυνείκης πίτνει.ὃ δʼ, ὡς κρατῶν δὴ καὶ νενικηκὼς μάχῃ,ξίφος δικὼν ἐς γαῖαν ἐσκύλευέ νιντὸν νοῦν πρὸς αὑτὸν οὐκ ἔχων, ἐκεῖσε δέ.ὃ καί νιν ἔσφηλʼ· ἔτι γὰρ ἐμπνέων βραχύ,σῴζων σίδηρον ἐν λυγρῷ πεσήματι,μόλις μέν, ἐξέτεινε δʼ εἰς ἧπαρ ξίφος.Ἐτεοκλέους ὁ πρόσθε Πολυνείκης πεσών.γαῖαν δʼ ὀδὰξ ἑλόντες ἀλλήλων πέλαςπίπτουσιν ἄμφω κοὐ διώρισαν κράτος.Χορόςφεῦ φεῦ, κακῶν σῶν, Οἰδίπου, σʼ ὅσον στένω·τὰς σὰς δʼ ἀρὰς ἔοικεν ἐκπλῆσαι θεός.Ἄγγελοςἄκουε δή νυν καὶ τὰ πρὸς τούτοις κακά.ἐπεὶ τέκνω πεσόντʼ ἐλειπέτην βίον,ἐν τῷδε μήτηρ ἡ τάλαινα προσπίτνεισὺν παρθένῳ τε καὶ προθυμίᾳ ποδός.τετρωμένους δʼ ἰδοῦσα καιρίους σφαγὰςᾤμωξεν· ὦ τέκνʼ, ὑστέρα βοηδρόμοςπάρειμι. προσπίτνουσα δʼ ἐν μέρει τέκνα