πῶς καὶ πέπρακται διπτύχων παίδων φόνοςἀρᾶς τʼ ἀγώνισμʼ Οἰδίπου; σήμαινέ μοι.Ἄγγελοςτὰ μὲν πρὸ πύργων εὐτυχήματα χθονὸςοἶσθʼ· οὐ μακρὰν γὰρ τειχέων περιπτυχαί.ὥστʼ οὐχ ἅπαντά σʼ εἰδέναι τὰ δρώμενα.ἐπεὶ δὲ χαλκέοις σῶμʼ ἐκοσμήσανθʼ ὅπλοιςοἱ τοῦ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι,ἔστησαν ἐλθόντʼ ἐς μέσον μεταίχμιονδισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλὼ στρατηλάταὡς εἰς ἀγῶνα μονομάχου τʼ ἀλκὴν δορός.βλέψας δʼ ἐπʼ Ἄργος ἧκε Πολυνείκης ἀράς·ὦ πότνιʼ Ἥρα — σὸς γάρ εἰμʼ, ἐπεὶ γάμοιςἔζευξʼ Ἀδράστου παῖδα καὶ ναίω χθόνα — δός μοι κτανεῖν ἀδελφόν, ἀντήρη δʼ ἐμὴνκαθαιματῶσαι δεξιὰν νικηφόρον· — αἴσχιστον αἰτῶν στέφανον, ὁμογενῆ κτανεῖν.πολλοῖς δʼ ἐπῄει δάκρυα τῆς τύχης ὅση,κἄβλεψαν ἀλλήλοισι διαδόντες κόρας.Ἐτεοκλέης δὲ Παλλάδος χρυσάσπιδοςβλέψας πρὸς οἶκον ηὔξατʼ· ὦ Διὸς κόρη,