κάλλιστον, ὅστις ἐκ πατρὸς χρηστοῦ γεγὼςἐς ταὐτὸν ἦλθε τοῖς τεκοῦσι τοὺς τρόπους.Χορόςοἰκτρὸν μὲν οἱ παρόντες ἐν μέσῳ λόγοι,οἰκτρὰ δὲ καὶ σύ. τοὺς δὲ Μενέλεω ποθῶλόγους ἀκοῦσαι τίνας ἐρεῖ ψυχῆς πέρι.Μενελέωςἐγὼ σὸν οὔτʼ ἂν προσπεσεῖν τλαίην γόνυοὔτʼ ἂν δακρῦσαι βλέφαρα· τὴν Τροίαν γὰρ ἂνδειλοὶ γενόμενοι πλεῖστον αἰσχύνοιμεν ἄν.καίτοι λέγουσιν ὡς πρὸς ἀνδρὸς εὐγενοῦςἐν ξυμφοραῖσι δάκρυʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν βαλεῖν.ἀλλʼ οὐχὶ τοῦτο τὸ καλόν, εἰ καλὸν τόδε,αἱρήσομαι ʼγὼ πρόσθε τῆς εὐψυχίας.ἀλλʼ, εἰ μὲν ἄνδρα σοι δοκεῖ σῷσαι ξένονζητοῦντά γʼ ὀρθῶς ἀπολαβεῖν δάμαρτʼ ἐμήν,ἀπόδος τε καὶ πρὸς σῷσον· εἰ δὲ μὴ δοκεῖ,ἐγὼ μὲν οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ πολλάκιςἄθλιος ἂν εἴην, σὺ δὲ γυνὴ κακὴ φανῇ.ἃ δʼ ἄξιʼ ἡμῶν καὶ δίκαιʼ ἡγούμεθακαὶ σῆς μάλιστα καρδίας ἀνθάψεται,λέξω τάδʼ ἀμφὶ μνῆμα σοῦ πατρὸς πόθῳ·