τύμβου ʼπὶ νώτῳ σὲ κτανὼν ἐμὲ κτενῶ.πρῶτον δʼ ἀγῶνα μέγαν ἀγωνιούμεθαλέκτρων ὑπὲρ σῶν. ὁ δὲ θέλων ἴτω πέλας·τὸ Τρωικὸν γὰρ οὐ καταισχυνῶ κλέοςοὐδʼ Ἑλλάδʼ ἐλθὼν λήψομαι πολὺν ψόγον,ὅστις Θέτιν μὲν ἐστέρησʼ Ἀχιλλέως,Τελαμωνίου δʼ Αἴαντος εἰσεῖδον σφαγάς,τὸν Νηλέως τʼ ἄπαιδα· διὰ δὲ τὴν ἐμὴνοὐκ ἀξιώσω κατθανεῖν δάμαρτʼ ἐγώ;μάλιστά γε· εἰ γάρ εἰσιν οἱ θεοὶ σοφοί,εὔψυχον ἄνδρα πολεμίων θανόνθʼ ὕποκούφῃ καταμπίσχουσιν ἐν τύμβῳ χθονί,κακοὺς δʼ ἐφʼ ἕρμα στερεὸν ἐκβάλλουσι γῆς.Χορόςὦ θεοί, γενέσθω δή ποτʼ εὐτυχὲς γένοςτὸ Ταντάλειον καὶ μεταστήτω κακῶν.Ἑλένηοἲ ἐγὼ τάλαινα· τῆς τύχης γὰρ ὧδʼ ἔχω.Μενέλαε, διαπεπράγμεθʼ· ἐκβαίνει δόμωνἡ θεσπιῳδὸς Θεονόη· κτυπεῖ δόμοςκλῄθρων λυθέντων. φεῦγʼ· ἀτὰρ τί φευκτέον;ἀποῦσα γάρ σε καὶ παροῦσʼ ἀφιγμένον