φρουρεῖν ὅπως ἂν εἰς ἓν ἐλθόντες τύχηςἐκ βαρβάρων σωθῶμεν, ἢν δυνώμεθα.Ἄγγελοςἔσται τάδʼ, ὦναξ. ἀλλά τοι τὰ μάντεωνἐσεῖδον ὡς φαῦλʼ ἐστὶ καὶ ψευδῶν πλέα.οὐδʼ ἦν ἄρʼ ὑγιὲς οὐδὲν ἐμπύρου φλογὸςοὐδὲ πτερωτῶν φθέγματʼ· εὔηθες δέ τοιτὸ καὶ δοκεῖν ὄρνιθας ὠφελεῖν βροτούς.Κάλχας γὰρ οὐκ εἶπʼ οὐδʼ ἐσήμηνε στρατῷνεφέλης ὑπερθνῄσκοντας εἰσορῶν φίλουςοὐδʼ Ἕλενος, ἀλλὰ πόλις ἀνηρπάσθη μάτην.εἴποις ἄν· οὕνεχʼ ὁ θεὸς οὐκ ἠβούλετο;τί δῆτα μαντευόμεθα; τοῖς θεοῖσι χρὴθύοντας αἰτεῖν ἀγαθά, μαντείας δʼ ἐᾶν· βίου γὰρ ἄλλως δέλεαρ ηὑρέθη τόδε,κοὐδεὶς ἐπλούτησʼ ἐμπύροισιν ἀργὸς ὤν·γνώμη δʼ ἀρίστη μάντις ἥ τʼ εὐβουλία.Χορόςἐς ταὐτὸ κἀμοὶ δόξα μαντειῶν πέριχωρεῖ γέροντι· τοὺς θεοὺς ἔχων τις ἂνφίλους ἀρίστην μαντικὴν ἔχοι δόμοις.Ἑλένηεἶἑν· τὰ μὲν δὴ δεῦρʼ ἀεὶ καλῶς ἔχει.