πολλοὶ κακῶς πράσσουσιν, οὐ σὺ δὴ μόνος.Μενελέωςἔστʼ οὖν ἐν οἴκοις ὅντινʼ ὀνομάζεις ἄναξ; Γραῦςτόδʼ ἐστὶν αὐτοῦ μνῆμα, παῖς δʼ ἄρχει χθονός.Μενελέωςποῦ δῆτʼ ἂν εἴη; πότερον ἐκτὸς ἢ ʼν δόμοις;Γραῦςοὐκ ἔνδον· Ἕλλησιν δὲ πολεμιώτατος.Μενελέωςτίνʼ αἰτίαν σχὼν ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ;ΓραῦςἙλένη κατʼ οἴκους ἐστὶ τούσδʼ ἡ τοῦ Διός.Μενελέωςπῶς φῄς; τίνʼ εἶπας μῦθον; αὖθίς μοι φράσον.Γραῦςἡ Τυνδαρὶς παῖς, ἣ κατὰ Σπάρτην ποτʼ ἦν.Μενελέωςπόθεν μολοῦσα; τίνα τὸ πρᾶγμʼ ἔχει λόγον;ΓραῦςΛακεδαίμονος γῆς δεῦρο νοστήσασʼ ἄπο.Μενελέωςπότε; οὔ τί που λελῄσμεθʼ ἐξ ἄντρων λέχος;Γραῦςπρὶν τοὺς Ἀχαιούς, ὦ ξένʼ, ἐς Τροίαν μολεῖν.ἀλλʼ ἕρπʼ ἀπʼ οἴκων· ἔστι γάρ τις ἐν δόμοιςτύχη, τύραννος ᾗ ταράσσεται δόμος.καιρὸν γὰρ οὐδένʼ ἦλθες· ἢν δὲ δεσπότηςλάβῃ σε, θάνατος ξένιά σοι γενήσεται.εὔνους γάρ εἰμʼ Ἕλλησιν, οὐχ ὅσον πικροὺςλόγους ἔδωκα δεσπότην φοβουμένη.Μενελέωςτί φῶ; τί λέξω; συμφορὰς γὰρ ἀθλίας