σὲ γὰρ ἐκάλεσα, σὲ δὲ κατόμοσα,τὸν ὑδρόεντι δόνακι χλωρὸνΕὐρώταν, θανόντοςεἰ βάξις ἔτυμος ἀνδρὸςἅδε μοι — τί τάδʼ ἀσύνετα; — φόνιον αἰώρημαδιὰ δέρης ὀρέξομαι,ἢ ξιφοκτόνον δίωγμαλαιμορρύτου σφαγᾶςαὐτοσίδαρον ἔσω πελάσω διὰ σαρκὸς ἅμιλλαν,θῦμα τριζύγοις θεαῖσιτῷ τε σήραγγας Ἰδαί-ας ἐνίζοντι Πριαμί-δᾳ ποτʼ ἀμφὶ βουστάθμους.Χορόςἄλλοσʼ ἀποτροπὰ κακῶνγένοιτο, τὸ δὲ σὸν εὐτυχές.Ἑλένηἰὼ Τροία τάλαινα,διʼ ἔργʼ ἄνεργʼ ὄλλυσαιμέλεά τʼ ἔτλας· τὰ δʼ ἐμὰ δῶραΚύπριδος ἔτεκε πολὺ μὲν αἷμα,