Ἑλλανίδες κόραι,ναύτας Ἀχαιῶντις ἔμολεν ἔμολε δάκρυα δάκρυσί μοι φέρων.Ἰλίου κατασκαφαὶπυρὶ μέλουσι δαΐῳδιʼ ἐμὲ τὰν πολυκτόνον,διʼ ἐμὸν ὄνομα πολύπονον.Λήδα δʼ ἐν ἀγχόναιςθάνατον ἔλαβεν αἰσχύ-νας ἐμᾶς ὑπʼ ἀλγέων.ὁ δʼ ἐμὸς ἐν ἁλὶ πολυπλανὴςπόσις ὀλόμενος οἴχεται,κάστορός τε συγγόνου τε διδυμογενὲς ἄγαλμα πατρίδοςἀφανὲς ἀφανὲς ἱππόκροτα λέ-λοιπε δάπεδα γυμνάσιά τεδονακόεντος Εὐρώ-τα, νεανιᾶν πόνον.

Χορόςαἰαῖ αἰαῖ·ὦ δαίμονος πολυστόνου