ὅταν δὲ κάμψῃς καὶ τελευτήσῃς βίον,θεὸς κεκλήσῃ καὶ Διοσκόρων μέτασπονδῶν μεθέξεις ξένιά τʼ ἀνθρώπων πάραἕξεις μεθʼ ἡμῶν· Ζεὺς γὰρ ὧδε βούλεται.οὗ δʼ ὥρισέν σοι πρῶτα Μαιάδος τόκος,Σπάρτης ἀπάρας, τὸν κατʼ οὐρανὸν δρόμον,κλέψας δέμας σὸν μὴ Πάρις γήμειέ σε,— φρουρὸν παρʼ Ἀκτὴν τεταμένην νῆσον λέγω — Ἑλένη τὸ λοιπὸν ἐν βροτοῖς κεκλήσεται,