ἀγάλματʼ οἴκους εἰς ἐμούς· πᾶσαν δὲ χρὴγαῖαν βοᾶσθαι μακαρίαις ὑμνῳδίαιςὑμέναιον Ἑλένης κἀμόν, ὡς ζηλωτὸς ᾖ.σὺ δʼ, ὦ ξένʼ, ἐλθών, πελαγίους ἐς ἀγκάλαςτῷ τῆσδε πρίν ποτʼ ὄντι δοὺς πόσει τάδε,πάλιν πρὸς οἴκους σπεῦδʼ ἐμὴν δάμαρτʼ ἔχων,ὡς τοὺς γάμους τοὺς τῆσδε συνδαίσας ἐμοὶστέλλῃ πρὸς οἴκους ἢ μένων εὐδαιμονῇς.Μενελέωςὦ Ζεῦ, πατήρ τε καὶ σοφὸς κλῄζῃ θεός,