οὔκουν ὅδʼ ἄρξει ναὸς ὃς κοσμεῖ τάφον;Θεοκλύμενοςμάλιστʼ· ἀκούειν τοῦδε χρὴ ναύτας ἐμούς.Ἑλένηαὖθις κέλευσον, ἵνα σαφῶς μάθωσί σου.Θεοκλύμενοςαὖθις κελεύω καὶ τρίτον γʼ, εἴ σοι φίλον.Ἑλένηὄναιο· κἀγὼ τῶν ἐμῶν βουλευμάτων.Θεοκλύμενοςμή νυν ἄγαν σὸν δάκρυσιν ἐκτήξῃς χρόα.Ἑλένηἥδʼ ἡμέρα σοι τὴν ἐμὴν δείξει χάριν.Θεοκλύμενοςτὰ τῶν θανόντων οὐδέν, ἀλλʼ ἄλλως πόνος.Ἑλένηἔστιν τι κἀκεῖ κἀνθάδʼ ὧν ἐγὼ λέγω.Θεοκλύμενοςοὐδὲν κακίω Μενέλεώ μʼ ἕξεις πόσιν.Ἑλένηοὐδὲν σὺ μεμπτός· τῆς τύχης με δεῖ μόνον.Θεοκλύμενοςἐν σοὶ τόδʼ, ἢν σὴν εἰς ἔμʼ εὔνοιαν διδῷς.Ἑλένηοὐ νῦν διδαξόμεσθα τοὺς φίλους φιλεῖν.Θεοκλύμενοςβούλῃ ξυνεργῶν αὐτὸς ἐκπέμψω στόλον;Ἑλένηἥκιστα· μὴ δούλευε σοῖς δούλοις, ἄναξ. Θεοκλύμενοςἀλλʼ εἶα· τοὺς μὲν Πελοπιδῶν ἐῶ νόμους·καθαρὰ γὰρ ἡμῖν δώματʼ· οὐ γὰρ ἐνθάδεψυχὴν ἀφῆκε Μενέλεως· ἴτω δέ τιςφράσων ὑπάρχοις τοῖς ἐμοῖς φέρειν γάμωνἀγάλματʼ οἴκους εἰς ἐμούς· πᾶσαν δὲ χρὴ