πότερος ὁ κρείσσων; ὦ τάλαινʼ ἐγὼ κακῶν.Τεῦκροςἄστροις σφʼ ὁμοιωθέντε φάσʼ εἶναι θεώ.Ἑλένηκαλῶς ἔλεξας τοῦτο· θάτερον δὲ τί;Τεῦκροςσφαγαῖς ἀδελφῆς οὕνεκʼ ἐκπνεῦσαι βίον.ἅλις δὲ μύθων· οὐ διπλᾶ χρῄζω στένειν.ὧν δʼ οὕνεκʼ ἦλθον τούσδε βασιλείους δόμους,τὴν θεσπιῳδὸν Θεονόην χρῄζων ἰδεῖν,σὺ προξένησον, ὡς τύχω μαντευμάτωνὅπῃ νεὼς στείλαιμʼ ἂν οὔριον πτερὸνἐς γῆν ἐναλίαν Κύπρον, οὗ μʼ ἐθέσπισενοἰκεῖν Ἀπόλλων, ὄνομα νησιωτικὸνΣαλαμῖνα θέμενον τῆς ἐκεῖ χάριν πάτρας.Ἑλένηπλοῦς, ὦ ξένʼ, αὐτὸς σημανεῖ· σὺ δʼ ἐκλιπὼνγῆν τήνδε φεῦγε πρίν σε παῖδα Πρωτέωςἰδεῖν, ὃς ἄρχει τῆσδε γῆς· ἄπεστι δὲκυσὶν πεποιθὼς ἐν φοναῖς θηροκτόνοις·κτείνει γὰρ Ἕλληνʼ ὅντινʼ ἂν λάβῃ ξένον.ὅτου δʼ ἕκατι, μήτε σὺ ζήτει μαθεῖνἐγώ τε σιγῶ· τί γὰρ ἂν ὠφελοῖμί σε;Τεῦκροςκαλῶς ἔλεξας, ὦ γύναι· θεοὶ δέ σοι