πρός νύν σε γονάτων τῶνδʼ, ἐπείπερ εἶ φίλος — Θεοκλύμενοςτί χρῆμα θηρῶσʼ ἱκέτις ὠρέχθης ἐμοῦ;Ἑλένητὸν κατθανόντα πόσιν ἐμὸν θάψαι θέλω.Θεοκλύμενοςτί δʼ; ἔστʼ ἀπόντων τύμβος; ἢ θάψεις σκιάν;ἙλένηἝλλησίν ἐστι νόμος, ὃς ἂν πόντῳ θάνῃ — Θεοκλύμενοςτί δρᾶν; σοφοί τοι Πελοπίδαι τὰ τοιάδε.Ἑλένηκενοῖσι θάπτειν ἐν πέπλων ὑφάσμασιν.Θεοκλύμενοςκτέριζʼ· ἀνίστη τύμβον οὗ χρῄζεις χθονός.Ἑλένηοὐχ ὧδε ναύτας ὀλομένους τυμβεύομεν.Θεοκλύμενοςπῶς δαί; λέλειμμαι τῶν ἐν Ἕλλησιν νόμων.Ἑλένηἐς πόντον ὅσα χρὴ νέκυσιν ἐξορμίζομεν.Θεοκλύμενοςτί σοι παράσχω δῆτα τῷ τεθνηκότι;Ἑλένηὅδʼ οἶδʼ, ἐγὼ δʼ ἄπειρος, εὐτυχοῦσα πρίν. Θεοκλύμενοςὦ ξένε, λόγων μὲν κληδόνʼ ἤνεγκας φίλην.Μενελέωςοὔκουν ἐμαυτῷ γʼ οὐδὲ τῷ τεθνηκότι.Θεοκλύμενοςπῶς τοὺς θανόντας θάπτετʼ ἐν πόντῳ νεκρούς;Μενελέωςὡς ἂν παρούσης οὐσίας ἕκαστος ᾖ.Θεοκλύμενοςπλούτου λέγʼ οὕνεχʼ ὅ τι θέλεις ταύτης χάριν.Μενελέωςπροσφάζεται μὲν αἷμα πρῶτα νερτέροις.Θεοκλύμενοςτίνος; σύ μοι σήμαινε, πείσομαι δʼ ἐγώ.