οὐδέν τι χαίρω σοῖς λόγοις, τὰ δʼ εὐτυχῶ.πῶς δʼ οἶσθα; μῶν σοι Θεονόη λέγει τάδε;Ἑλένηκείνη τε φησὶν ὅ τε παρὼν ὅτʼ ὤλλυτο.Θεοκλύμενοςἥκει γὰρ ὅστις καὶ τάδʼ ἀγγέλλει σαφῆ;Ἑλένηἥκει· μόλοι γὰρ οἷ σφʼ ἐγὼ χρῄζω μολεῖν.Θεοκλύμενοςτίς ἐστι; ποῦ ʼστιν; ἵνα σαφέστερον μάθω.Ἑλένηὅδʼ ὃς κάθηται τῷδʼ ὑποπτήξας τάφῳ.ΘεοκλύμενοςἌπολλον, ὡς ἐσθῆτι δυσμόρφῳ πρέπει.Ἑλένηοἴμοι, δοκῶ μὲν κἀμὸν ὧδʼ ἔχειν πόσιν.Θεοκλύμενοςποδαπὸς δʼ ὅδʼ ἁνὴρ καὶ πόθεν κατέσχε γῆν;ἙλένηἝλλην, Ἀχαιῶν εἷς ἐμῷ σύμπλους πόσει.Θεοκλύμενοςθανάτῳ δὲ ποίῳ φησὶ Μενέλεων θανεῖν;Ἑλένηοἰκτρόταθʼ, ὑγροῖσιν ἐν κλυδωνίοις ἁλός.Θεοκλύμενοςποῦ βαρβάροισι πελάγεσιν ναυσθλούμενον;ἙλένηΛιβύης ἀλιμένοις ἐκπεσόντα πρὸς πέτραις.Θεοκλύμενοςκαὶ πῶς ὅδʼ οὐκ ὄλωλε κοινωνῶν πλάτης;Ἑλένηἐσθλῶν κακίους ἐνίοτʼ εὐτυχέστεροι.Θεοκλύμενοςλιπὼν δὲ ναὸς ποῦ πάρεστιν ἔκβολα;Ἑλένηὅπου κακῶς ὄλοιτο, Μενέλεως δὲ μή.Θεοκλύμενοςὄλωλʼ ἐκεῖνος. ἦλθε δʼ ἐν ποίῳ σκάφει;