ἀλλʼ, ὡς ἔοικε, πάντα διαπεπραγμέναηὕρηκα· τύμβου γὰρ κενὰς λιποῦσʼ ἕδραςἡ Τυνδαρὶς παῖς ἐκπεπόρθμευται χθονός.ὠή, χαλᾶτε κλῇθρα· λύεθʼ ἱππικὰφάτνης, ὀπαδοί, κἀκκομίζεθʼ ἅρματα,ὡς ἂν πόνου γʼ ἕκατι μὴ λάθῃ με γῆςτῆσδʼ ἐκκομισθεῖσʼ ἄλοχος, ἧς ἐφίεμαι. — ἐπίσχετʼ· εἰσορῶ γὰρ οὓς διώκομενπαρόντας ἐν δόμοισι κοὐ πεφευγότας.αὕτη, τί πέπλους μέλανας ἐξήψω χροὸςλευκῶν ἀμείψασʼ ἔκ τε κρατὸς εὐγενοῦςκόμας σίδηρον ἐμβαλοῦσʼ ἀπέθρισαςχλωροῖς τε τέγγεις δάκρυσι σὴν παρηίδακλαίουσα; πότερον ἐννύχοις πεπεισμένηστένεις ὀνείροις, ἢ φάτιν τινʼ οἴκοθενκλύουσα λύπῃ σὰς διέφθαρσαι φρένας;Ἑλένηὦ δέσποτʼ — ἤδη γὰρ τόδʼ ὀνομάζω σʼ ἔπος — ὄλωλα· φροῦδα τἀμὰ κοὐδέν εἰμʼ ἔτι.Θεοκλύμενοςἐν τῷ δὲ κεῖσαι συμφορᾶς; τίς ἡ τύχη; ἙλένηΜενέλαος — οἴμοι, πῶς φράσω; — τέθνηκέ μοι.