ἐν γῇ πατρῴᾳ. τί ποτʼ ἄπληστος εἶ κακῶν, ἔρωτας ἀπάτας δόλιά τʼ ἐξευρήματαἀσκοῦσα φίλτρα θʼ αἱματηρὰ δωμάτων;εἰ δʼ ἦσθα μετρία, τἄλλα γʼ ἡδίστη θεῶνπέφυκας ἀνθρώποισιν· οὐκ ἄλλως λέγω.

Χορόςσὲ τὰν ἐναύλοις ὑπὸ δενδροκόμοιςμουσεῖα καὶ θάκους ἐνί-ζουσαν ἀναβοάσω,σὲ τὰν ἀοιδοτάταν ὄρνιθα μελῳδὸνἀηδόνα δακρυόεσσαν,ἔλθʼ ὦ διὰ ξουθᾶνγενύων ἐλελιζομέναθρήνων ἐμοὶ ξυνεργός,Ἑλένας μελέας πόνουςτὸν Ἰλιάδων τʼ ἀει-δούσᾳ δακρυόεντα πότμονἈχαιῶν ὑπὸ λόγχαις·ὅτʼ ἔδραμε ῥόθια πεδία βαρβάρῳ πλάτᾳὅτʼ ἔμολεν ἔμολε, μέλεα Πριαμίδαις ἄγωνΛακεδαίμονος ἄπο λέχεα