Φοίβου κελευσθεὶς θεσφάτοις ἀφικόμην.Ἰφιγένειατί χρῆμα δράσειν; ῥητὸν ἢ σιγώμενον;Ὀρέστηςλέγοιμʼ ἄν· ἀρχαὶ δʼ αἵδε μοι πολλῶν πόνων.ἐπεὶ τὰ μητρὸς ταῦθʼ ἃ σιγῶμεν κακὰἐς χεῖρας ἦλθε, μεταδρομαῖς Ἐρινύωνἠλαυνόμεσθα φυγάδες, ἔνθεν μοι πόδαἐς τὰς Ἀθήνας δῆτʼ ἔπεμψε Λοξίας,δίκην παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις θεαῖς.ἔστιν γὰρ ὁσία ψῆφος, ἣν Ἄρει ποτὲΖεὺς εἵσατʼ ἔκ του δὴ χερῶν μιάσματος.ἐλθὼν δʼ ἐκεῖσε — πρῶτα μέν μʼ οὐδεὶς ξένωνἑκὼν ἐδέξαθʼ, ὡς θεοῖς στυγούμενον·οἳ δʼ ἔσχον αἰδῶ, ξένια μονοτράπεζά μοιπαρέσχον, οἴκων ὄντες ἐν ταὐτῷ στέγει,σιγῇ δʼ ἐτεκτήναντʼ ἀπόφθεγκτόν μʼ, ὅπωςδαιτὸς γενοίμην πώματός τʼ αὐτοῖς δίχα,ἐς δʼ ἄγγος ἴδιον ἴσον ἅπασι βακχίουμέτρημα πληρώσαντες εἶχον ἡδονήν.κἀγὼ ʼξελέγξαι μὲν ξένους οὐκ ἠξίουν,ἤλγουν δὲ σιγῇ κἀδόκουν οὐκ εἰδέναι,