Ἄρτεμις ἔσῳσέ μʼ, ἣν ἔθυσʼ ἐμὸς πατήρ,δοκῶν ἐς ἡμᾶς ὀξὺ φάσγανον βαλεῖν,ἐς τήνδε δʼ ᾤκισʼ αἶαν. αἵδʼ ἐπιστολαί,τάδʼ ἐστὶ τἀν δέλτοισιν ἐγγεγραμμένα.Πυλάδηςὦ ῥᾳδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά με,κάλλιστα δʼ ὀμόσασʼ, οὐ πολὺν σχήσω χρόνον,τὸν δʼ ὅρκον ὃν κατώμοσʼ ἐμπεδώσομεν.ἰδού, φέρω σοι δέλτον ἀποδίδωμί τε,Ὀρέστα, τῆσδε σῆς κασιγνήτης πάρα.Ὀρέστηςδέχομαι· παρεὶς δὲ γραμμάτων διαπτυχὰςτὴν ἡδονὴν πρῶτʼ οὐ λόγοις αἱρήσομαι.ὦ φιλτάτη μοι σύγγονʼ, ἐκπεπληγμένοςὅμως σʼ ἀπίστῳ περιβαλὼν βραχίονιἐς τέρψιν εἶμι, πυθόμενος θαυμάστʼ ἐμοί.Χορόςξένʼ, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ τὴν πρόσπολονχραίνεις ἀθίκτοις περιβαλὼν πέπλοις χέρα.Ὀρέστηςὦ συγκασιγνήτη τε κἀκ ταὐτοῦ πατρὸςἈγαμέμνονος γεγῶσα, μή μʼ ἀποστρέφου,ἔχουσʼ ἀδελφόν, οὐ δοκοῦσʼ ἕξειν ποτέ.Ἰφιγένειαἐγώ σʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν; οὐ παύσῃ λέγων;