δέλτου μὲν αἵδε πολύθυροι διαπτυχαί,ξένοι, πάρεισιν· ἃ δʼ ἐπὶ τοῖσδε βούλομαι,ἀκούσατʼ. οὐδεὶς αὑτὸς ἐν πόνοις τʼ ἀνὴρὅταν τε πρὸς τὸ θάρσος ἐκ φόβου πέσῃ.ἐγὼ δὲ ταρβῶ μὴ ἀπονοστήσας χθονὸςθῆται παρʼ οὐδὲν τὰς ἐμὰς ἐπιστολὰςὁ τήνδε μέλλων δέλτον εἰς Ἄργος φέρειν.Ὀρέστηςτί δῆτα βούλῃ; τίνος ἀμηχανεῖς πέρι;Ἰφιγένειαὅρκον δότω μοι τάσδε πορθμεύσειν γραφὰςπρὸς Ἄργος, οἷσι βούλομαι πέμψαι φίλων.Ὀρέστηςἦ κἀντιδώσεις τῷδε τοὺς αὐτοὺς λόγους;Ἰφιγένειατί χρῆμα δράσειν ἢ τί μὴ δράσειν; λέγε.Ὀρέστηςἐκ γῆς ἀφήσειν μὴ θανόντα βαρβάρου.Ἰφιγένειαδίκαιον εἶπας· πῶς γὰρ ἀγγείλειεν ἄν;Ὀρέστηςἦ καὶ τύραννος ταῦτα συγχωρήσεται;Ἰφιγένειαναί.πείσω σφε, καὐτὴ ναὸς εἰσβήσω σκάφος.Ὀρέστηςὄμνυ· σὺ δʼ ἔξαρχʼ ὅρκον ὅστις εὐσεβής.Ἰφιγένειαδώσω, λέγειν χρή, τήνδε τοῖσι σοῖς φίλοις.Πυλάδηςτοῖς σοῖς φίλοισι γράμματʼ ἀποδώσω τάδε.