δέλτον τʼ ἔπεμπε καὶ τάδʼ ἐξεμάνθανεν,ὡς κοινὰ πράσσουσʼ, Ἄργος εἰ πράσσει καλῶς.Πυλάδηςἔφθης με μικρόν· ταὐτὰ δὲ φθάσας λέγεις,πλὴν ἕν· τὰ γὰρ τῶν βασιλέων παθήματαἴσασι πάντες, ὧν ἐπιστροφή τις ἦν.ἀτὰρ διῆλθον χἅτερον λόγον τινά.Ὀρέστηςτίνʼ; ἐς τὸ κοινὸν δοὺς ἄμεινον ἂν μάθοις.Πυλάδηςαἰσχρὸν θανόντος σοῦ βλέπειν ἡμᾶς φάος·κοινῇ τʼ ἔπλευσα δεῖ με καὶ κοινῇ θανεῖν.καὶ δειλίαν γὰρ καὶ κάκην κεκτήσομαιἌργει τε Φωκέων τʼ ἐν πολυπτύχῳ χθονί,δόξω δὲ τοῖς πολλοῖσι — πολλοὶ γὰρ κακοί — προδοὺς σεσῷσθαί σʼ αὐτὸς εἰς οἴκους μόνοςἢ καὶ φονεύσας ἐπὶ νοσοῦσι δώμασιῥάψαι μόρον σοι σῆς τυραννίδος χάριν,ἔγκληρον ὡς δὴ σὴν κασιγνήτην γαμῶν.ταῦτʼ οὖν φοβοῦμαι καὶ διʼ αἰσχύνης ἔχω,κοὐκ ἔσθʼ ὅπως οὐ χρὴ συνεκπνεῦσαί μέ σοικαὶ σὺν σφαγῆναι καὶ πυρωθῆναι δέμας,φίλον γεγῶτα καὶ φοβούμενον ψόγον.