Στροφίῳ γὰρ οὐκ ἦν παῖς, ὅτʼ ὠλλύμην ἐγώ.νῦν οὖν ἀδελφῷ βούλομαι δοῦναι χοὰςπαροῦσʼ ἀπόντι — ταῦτα γὰρ δυναίμεθʼ ἄν — σὺν προσπόλοισιν, ἃς ἔδωχʼ ἡμῖν ἄναξἙλληνίδας γυναῖκας. ἀλλʼ ἐξ αἰτίαςοὔπω τίνος πάρεισιν; εἶμʼ ἔσω δόμωνἐν οἷσι ναίω τῶνδʼ ἀνακτόρων θεᾶς.Ὀρέστηςὅρα, φυλάσσου μή τις ἐν στίβῳ βροτῶν.Πυλάδηςὁρῶ, σκοποῦμαι δʼ ὄμμα πανταχῆ στρέφων.ὈρέστηςΠυλάδη, δοκεῖ σοι μέλαθρα ταῦτʼ εἶναι θεᾶςἔνθʼ Ἀργόθεν ναῦν ποντίαν ἐστείλαμεν;Πυλάδηςἔμοιγʼ, Ὀρέστα· σοὶ δὲ συνδοκεῖν χρεών.Ὀρέστηςκαὶ βωμός, Ἕλλην οὗ καταστάζει φόνος;Πυλάδηςἐξ αἱμάτων γοῦν ξάνθʼ ἔχει τριχώματα.Ὀρέστηςθριγκοῖς δʼ ὑπʼ αὐτοῖς σκῦλʼ ὁρᾷς ἠρτημένα;Πυλάδηςτῶν κατθανόντων γʼ ἀκροθίνια ξένων.ἀλλʼ ἐγκυκλοῦντʼ ὀφθαλμὸν εὖ σκοπεῖν χρεών.Ὀρέστηςὦ Φοῖβε, ποῖ μʼ αὖ τήνδʼ ἐς ἄρκυν ἤγαγεςχρήσας, ἐπειδὴ πατρὸς αἷμʼ ἐτεισάμην,μητέρα κατακτάς, διαδοχαῖς δʼ Ἐρινύων