ἔγραψεν αἰχμάλωτος, οὐχὶ τὴν ἐμὴνφονέα νομίζων χεῖρα, τοῦ νόμου δʼ ὕποθνῄσκειν τὰ τῆς θεοῦ, τάδε δίκαιʼ ἡγουμένης;οὐδένα γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼνἐς Ἄργος αὖθις, τάς τʼ ἐμὰς ἐπιστολὰςπέμψειε σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί.σὺ δʼ — εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτε δυσμενὴςκαὶ τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὓς κἀγὼ θέλω — σώθητι, καὶ σὺ μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών,κούφων ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν.οὗτος δʼ, ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε,θεᾷ γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν.Ὀρέστηςκαλῶς ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν, ὦ ξένη·τὸ γὰρ σφαγῆναι τόνδε μοι βάρος μέγα.ὁ ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς,οὗτος δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν.οὔκουν δίκαιον ἐπʼ ὀλέθρῳ τῷ τοῦδʼ ἐμὲχάριν τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν.ἀλλʼ ὣς γενέσθω· τῷδε μὲν δέλτον δίδου·πέμψει γὰρ Ἄργος, ὥστε σοι καλῶς ἔχειν·