τάλαινʼ ἐκείνη χὡ κτανὼν αὐτὴν πατήρ.Ὀρέστηςκακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο.Ἰφιγένειαὁ τοῦ θανόντος δʼ ἔστι παῖς Ἄργει πατρός;Ὀρέστηςἔστʼ, ἄθλιός γε, κοὐδαμοῦ καὶ πανταχοῦ.Ἰφιγένειαψευδεῖς ὄνειροι, χαίρετʼ· οὐδὲν ἦτʼ ἄρα.Ὀρέστηςοὐδʼ οἱ σοφοί γε δαίμονες κεκλημένοιπτηνῶν ὀνείρων εἰσὶν ἀψευδέστεροι.πολὺς ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνικἀν τοῖς βροτείοις· ἓν δὲ λυπεῖται μόνον,ὃς οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοιςὄλωλεν — ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν.Χορόςφεῦ φεῦ· τί δʼ ἡμεῖς οἵ τʼ ἐμοὶ γεννήτορες;ἆρʼ εἰσίν; ἆρʼ οὐκ εἰσί; τίς φράσειεν ἄν;Ἰφιγένειαἀκούσατʼ· ἐς γὰρ δή τινʼ ἥκομεν λόγον,ὑμῖν τʼ ὄνησιν, ὦ ξένοι, σπουδῆς ἅμακἀμοί. τὸ δʼ εὖ μάλιστά γʼ οὕτω γίγνεται,εἰ πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμʼ ἀρεσκόντως ἔχει.θέλοις ἄν, εἰ σῴσαιμί σʼ, ἀγγεῖλαί τί μοιπρὸς Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις,δέλτον τʼ ἐνεγκεῖν, ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ