οὐκ οἶδʼ· ἄπελθε τοῦ λόγου τούτου, γύναι.Ἰφιγένειαμὴ πρὸς θεῶν, ἀλλʼ εἴφʼ, ἵνʼ εὐφρανθῶ, ξένε.Ὀρέστηςτέθνηχʼ ὁ τλήμων, πρὸς δʼ ἀπώλεσέν τινα.Ἰφιγένειατέθνηκε; ποίᾳ συμφορᾷ; τάλαινʼ ἐγώ.Ὀρέστηςτί δʼ ἐστέναξας τοῦτο; μῶν προσῆκέ σοι;Ἰφιγένειατὸν ὄλβον αὐτοῦ τὸν πάροιθʼ ἀναστένω.Ὀρέστηςδεινῶς γὰρ ἐκ γυναικὸς οἴχεται σφαγείς.Ἰφιγένειαὦ πανδάκρυτος ἡ κτανοῦσα χὡ κτανών.Ὀρέστηςπαῦσαί νυν ἤδη μηδʼ ἐρωτήσῃς πέρα.Ἰφιγένειατοσόνδε γʼ, εἰ ζῇ τοῦ ταλαιπώρου δάμαρ.Ὀρέστηςοὐκ ἔστι· παῖς νιν ὃν ἔτεχʼ, οὗτος ὤλεσεν.Ἰφιγένειαὦ συνταραχθεὶς οἶκος. ὡς τί δὴ θέλων;Ὀρέστηςπατρὸς θανόντος τήνδε τιμωρούμενος.Ἰφιγένειαφεῦ·ὡς εὖ κακὸν δίκαιον εἰσεπράξατο.Ὀρέστηςἀλλʼ οὐ τὰ πρὸς θεῶν εὐτυχεῖ δίκαιος ὤν.Ἰφιγένειαλείπει δʼ ἐν οἴκοις ἄλλον Ἀγαμέμνων γόνον;Ὀρέστηςλέλοιπεν Ἠλέκτραν γε παρθένον μίαν.Ἰφιγένειατί δέ; σφαγείσης θυγατρὸς ἔστι τις λόγος;Ὀρέστηςοὐδείς γε, πλὴν θανοῦσαν οὐχ ὁρᾶν φάος.