οὐχ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντʼ οἰκτίζεταισωτηρίας ἄνελπις· ὡς δύʼ ἐξ ἑνὸςκακὼ συνάπτει, μωρίαν τʼ ὀφλισκάνειθνῄσκει θʼ ὁμοίως· τὴν τύχην δʼ ἐᾶν χρεών.ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ· τὰς γὰρ ἐνθάδεθυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν.Ἰφιγένειαπότερος ἄρʼ ὑμῶν ἐνθάδʼ ὠνομασμένοςΠυλάδης κέκληται; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω.Ὀρέστηςὅδʼ, εἴ τι δή σοι τοῦτʼ ἐν ἡδονῇ μαθεῖν.Ἰφιγένειαποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς;Ὀρέστηςτί δʼ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις, γύναι;Ἰφιγένειαπότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς;Ὀρέστηςφιλότητί γʼ· ἐσμὲν δʼ οὐ κασιγνήτω, γύναι.Ἰφιγένειασοὶ δʼ ὄνομα ποῖον ἔθεθʼ ὁ γεννήσας πατήρ;Ὀρέστηςτὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθʼ ἄν.Ἰφιγένειαοὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ· τοῦτο μὲν δὸς τῇ τύχῃ.Ὀρέστηςἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελῴμεθʼ ἄν.Ἰφιγένειατί δὲ φθονεῖς τοῦτο; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα;Ὀρέστηςτὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν, οὐχὶ τοὔνομα.Ἰφιγένειαοὐδʼ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι;