φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας,ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτʼ ὦσι δέσμιοι.ναοῦ δʼ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετεἃ χρὴ ʼπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται.φεῦ·τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦσʼ ὑμᾶς ποτεπατήρ τʼ; ἀδελφή τʼ, εἰ γεγῶσα τυγχάνει — οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶνἀνάδελφος ἔσται. — τὰς τύχας τίς οἶδʼ ὅτῳτοιαίδʼ ἔσονται; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶνἐς ἀφανὲς ἕρπει, κοὐδὲν οἶδʼ οὐδεὶς κακὸνἡ γὰρ τύχη παρήγαγʼ ἐς τὸ δυσμαθές.πόθεν ποθʼ ἥκετʼ, ὦ ταλαίπωροι ξένοι;ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδʼ ἐπλεύσατε χθόνα,μακρὸν δʼ ἀπʼ οἴκων χρόνον ἔσεσθʼ ἀεὶ κάτω.Ὀρέστηςτί ταῦτʼ ὀδύρῃ, κἀπὶ τοῖς μέλλουσι νῷνκακοῖσι λυπεῖς, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι;οὔτοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν μέλλων κτενεῖνοἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέλῃ.