Μοῖραι ξυντείνουσιν θεαί,τᾷ μναστευθείσᾳ ʼξ Ἑλλάνων,ἃν πρωτόγονον θάλος ἐν θαλάμοιςΛήδας ἁ τλάμων κούρασφάγιον πατρῴᾳ λώβᾳκαὶ θῦμʼ οὐκ εὐγάθητονἔτεκεν, ἔτρεφεν εὐκταίαν·ἱππείοις δʼ ἐν δίφροισιψαμάθων Αὐλίδος ἐπέβασαννύμφαιον, οἴμοι, δύσνυμφοντῷ τᾶς Νηρέως κούρας, αἰαῖ.νῦν δʼ ἀξείνου πόντου ξείναδυσχόρτους οἴκους ναίω,ἄγαμος ἄτεκνος ἄπολις ἄφιλος,οὐ τὰν Ἄργει μέλπουσʼ Ἥρανοὐδʼ ἱστοῖς ἐν καλλιφθόγγοιςκερκίδι Παλλάδος Ἀτθίδος εἰκὼκαὶ Τιτάνων ποικίλλουσʼ, ἀλλʼαἱμόρραντον δυσφόρμιγγαξείνων αἱμάσσουσʼ ἄταν βωμούς,