εὐστοχίᾳ γάνυται· φέρε δʼ αὐτάνιν ἀπὸ δειράδος εἰναλίας,λοχεῖα κλεινὰ λιποῦσα μά-τηρ, τὰν ἀστάκτων ὑδάτωνβακχεύουσαν Διονύ-σῳ Παρνάσιον κορυφάν·ὅθι ποικιλόνωτος οἰ-νωπὸς δράκων,σκιερᾷ κατάχαλκος εὐ-φύλλῳ δάφνᾳ,γᾶς πελώριον τέρας, ἄμφεπε μαντεῖ-ον Χθόνιον.ἔτι μιν ἔτι βρέφος, ἔτι φίλαςἐπὶ ματέρος ἀγκάλαισι θρῴσκωνἔκανες, ὦ Φοῖβε, μαντείων δʼ ἐπέβας ζαθέων,τρίποδί τʼ ἐν χρυσέῳ θάσσεις, ἐν ἀψευδεῖ θρόνῳμαντείας βροτοῖς θεσφάτων νέμωνἀδύτων ὕπο, Κασταλίας ῥεέθρων γείτων, μέσονγᾶς ἔχων μέλαθρον.

ΧορόςΘέμιν δʼ ἐπεὶ γᾶς ἰὼν