θαυμάσῃς μηδέν.Θόαςτὰ τῆς θεοῦ πρᾶσσʼ — ἐπεὶ σχολή — καλῶς.Ἰφιγένειαεἰ γὰρ ὡς θέλω καθαρμὸς ὅδε πέσοι.Θόαςσυνεύχομαι.Ἰφιγένειατούσδʼ ἄρʼ ἐκβαίνοντας ἤδη δωμάτων ὁρῶ ξένουςκαὶ θεᾶς κόσμους νεογνούς τʼ ἄρνας, ὡς φόνῳ φόνονμυσαρὸν ἐκνίψω, σέλας τε λαμπάδων τά τʼ ἄλλʼ ὅσαπρουθέμην ἐγὼ ξένοισι καὶ θεᾷ καθάρσια.ἐκποδὼν δʼ αὐδῶ πολίταις τοῦδʼ ἔχειν μιάσματος,εἴ τις ἢ ναῶν πυλωρὸς χεῖρας ἁγνεύει θεοῖςἢ γάμον στείχει συνάψων ἢ τόκοις βαρύνεται,φεύγετʼ, ἐξίστασθε, μή τῳ προσπέσῃ μύσος τόδε.ὦ Διὸς Λητοῦς τʼ ἄνασσα παρθένʼ, ἢν νίψω φόνοντῶνδε καὶ θύσωμεν οὗ χρή, καθαρὸν οἰκήσεις δόμον,εὐτυχεῖς δʼ ἡμεῖς ἐσόμεθα. τἄλλα δʼ οὐ λέγουσʼ, ὅμωςτοῖς τὰ πλείονʼ εἰδόσιν θεοῖς σοί τε σημαίνω, θεά.