ὡς ἔκ γʼ ἐμοῦ σοι πάντα σιγηθήσεται — ἴστω μέγας Ζεύς — ὧν ἐπισκήπτεις πέρι.Ἰφιγένειαὄναισθε μύθων καὶ γένοισθʼ εὐδαίμονες.σὸν ἔργον ἤδη καὶ σὸν ἐσβαίνειν δόμους·ὡς αὐτίχʼ ἥξει τῆσδε κοίρανος χθονός,θυσίαν ἐλέγχων εἰ κατείργασται ξένων.>ὦ πότνιʼ, ἥπερ μʼ Αὐλίδος κατὰ πτυχὰςδεινῆς ἔσωσας ἐκ πατροκτόνου χερός,σῶσόν με καὶ νῦν τούσδε τʼ· ἢ τὸ Λοξίουοὐκέτι βροτοῖσι διὰ σὲ ἐτήτυμον στόμα.ἀλλʼ εὐμενὴς ἔκβηθι βαρβάρου χθονὸςἐς τὰς Ἀθήνας· καὶ γὰρ ἐνθάδʼ οὐ πρέπειναίειν, παρόν σοι πόλιν ἔχειν εὐδαίμονα.
Χορόςὄρνις, ἃ παρὰ πετρίναςπόντου δειράδας, ἀλκυών,ἔλεγον οἶτον ἀείδεις,εὐξύνετον ξυνετοῖς βοάν,ὅτι πόσιν κελαδεῖς ἀεὶ μολπαῖς,ἐγώ σοι παραβάλλομαιθρήνους, ἄπτερος ὅρνις,