ἃ δʼ ἐς γυναῖκας — παρθένῳ γὰρ οὐ καλὸνλέγειν — σιωπῶ, γνωρίμως δʼ αἰνίξομαι.ὕβριζες, ὡς δὴ βασιλικοὺς ἔχων δόμουςκάλλει τʼ ἀραρώς. ἀλλʼ ἔμοιγʼ εἴη πόσιςμὴ παρθενωπός, ἀλλὰ τἀνδρείου τρόπου.τὰ γὰρ τέκνʼ αὐτῶν Ἄρεος ἐκκρεμάννυται,τὰ δʼ εὐπρεπῆ δὴ κόσμος ἐν χοροῖς μόνον.ἔρρʼ, οὐδὲν εἰδὼς ὧν ἐφευρεθεὶς χρόνῳδίκην δέδωκας. — ὧδέ τις κακοῦργος ὢνμή μοι τὸ πρῶτον βῆμʼ ἐὰν δράμῃ καλῶς,νικᾶν δοκείτω τὴν Δίκην, πρὶν ἂν πέλαςγραμμῆς ἵκηται καὶ τέλος κάμψῃ βίου.Χορόςἔπραξε δεινά, δεινὰ δʼ ἀντέδωκε σοὶκαὶ τῷδʼ· ἔχει γὰρ ἡ Δίκη μέγα σθένος.Ἠλέκτραεἶἑν· κομίζειν τοῦδε σῶμʼ ἔσω χρεὼνσκότῳ τε δοῦναι, δμῶες, ὡς, ὅταν μόλῃμήτηρ, σφαγῆς πάροιθε μὴ εἰσίδῃ νεκρόν.Ὀρέστηςἐπίσχες· ἐμβάλωμεν εἰς ἄλλον λόγον.Ἠλέκτρατί δʼ; ἐκ Μυκηνῶν μῶν βοηδρόμους ὁρῶ;Ὀρέστηςοὔκ, ἀλλὰ τὴν τεκοῦσαν ἥ μʼ ἐγείνατο.