Αἴγισθον, ὃς σὸν πατέρα κἀμὸν ὤλεσε.σύ τʼ, ὦ παρασπίστʼ, ἀνδρὸς εὐσεβεστάτουπαίδευμα Πυλάδη, στέφανον ἐξ ἐμῆς χερὸςδέχου· φέρῃ γὰρ καὶ σὺ τῷδʼ ἴσον μέροςἀγῶνος· αἰεὶ δʼ εὐτυχεῖς φαίνοισθέ μοι.Ὀρέστηςθεοὺς μὲν ἡγοῦ πρῶτον, Ἠλέκτρα, τύχηςἀρχηγέτας τῆσδʼ, εἶτα κἄμʼ ἐπαίνεσοντὸν τῶν θεῶν τε τῆς τύχης θʼ ὑπηρέτην.ἥκω γὰρ οὐ λόγοισιν ἀλλʼ ἔργοις κτανὼνΑἴγισθον· ὡς δὲ τῷ σάφʼ εἰδέναι τάδεπροσθῶμεν, αὐτὸν τὸν θανόντα σοι φέρω,ὃν εἴτε χρῄζεις θηρσὶν ἁρπαγὴν πρόθες,ἢ σκῦλον οἰωνοῖσιν, αἰθέρος τέκνοις,πήξασʼ ἔρεισον σκόλοπι· σὸς γάρ ἐστι νῦνδοῦλος, πάροιθε δεσπότης κεκλημένος.Ἠλέκτρααἰσχύνομαι μέν, βούλομαι δʼ εἰπεῖν ὅμως.Ὀρέστηςτί χρῆμα; λέξον· ὡς φόβου γʼ ἔξωθεν εἶ.Ἠλέκτρανεκροὺς ὑβρίζειν, μή μέ τις φθόνῳ βάλῃ.Ὀρέστηςοὐκ ἔστιν οὐδεὶς ὅστις ἂν μέμψαιτό σε.Ἠλέκτραδυσάρεστος ἡμῶν καὶ φιλόψογος πόλις.