πολλοὶ μάχεσθαι πρὸς δύʼ· ἀνδρείας δʼ ὕποἔστησαν ἀντίπρῳρα σείοντες βέληΠυλάδης Ὀρέστης τʼ. εἶπε δʼ· οὐχὶ δυσμενὴςἥκω πόλει τῇδʼ οὐδʼ ἐμοῖς ὀπάοσιν,φονέα δὲ πατρὸς ἀντετιμωρησάμηντλήμων Ὀρέστης· ἀλλὰ μή με καίνετε,πατρὸς παλαιοὶ δμῶες. οἳ δʼ, ἐπεὶ λόγωνἤκουσαν, ἔσχον κάμακας· ἐγνώσθη δʼ ὑπὸγέροντος ἐν δόμοισιν ἀρχαίου τινός.στέφουσι δʼ εὐθὺς σοῦ κασιγνήτου κάραχαίροντες ἀλαλάζοντες. ἔρχεται δὲ σοὶκάρα ʼπιδείξων οὐχὶ Γοργόνος φέρων,ἀλλʼ ὃν στυγεῖς Αἴγισθον· αἷμα δʼ αἵματοςπικρὸς δανεισμὸς ἦλθε τῷ θανόντι νῦν.

Χορόςθὲς ἐς χορόν, ὦ φίλα, ἴχνος,ὡς νεβρὸς οὐράνιονπήδημα κουφίζουσα σὺν ἀγλαΐᾳ.νικᾷ στεφαναφορίανκρείσσω τοῖς παρʼ Ἀλφειοῦ ῥεέθροισι τελέσσαςκασίγνητος σέθεν· ἀλλʼ ἐπάειδε