δισσοὺς διαύλους ἱππίους διήνυσε,κἀνεῖτο λαγόνας. ἱερὰ δʼ ἐς χεῖρας λαβὼνΑἴγισθος ἤθρει. καὶ λοβὸς μὲν οὐ προσῆνσπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλαςκακὰς ἔφαινον τῷ σκοποῦντι προσβολάς.χὣ μὲν σκυθράζει, δεσπότης δʼ ἀνιστορεῖ·τί χρῆμʼ ἀθυμεῖς; — ὦ ξένʼ, ὀρρωδῶ τιναδόλον θυραῖον. ἔστι δʼ ἔχθιστος βροτῶνἈγαμέμνονος παῖς πολέμιός τʼ ἐμοῖς δόμοις·ὃ δʼ εἶπε· φυγάδος δῆτα δειμαίνεις δόλον,πόλεως ἀνάσσων; οὐχ, ὅπως παστήριαθοινασόμεσθα, Φθιάδʼ ἀντὶ Δωρικῆςοἴσει τις ἡμῖν κοπίδʼ, ἀπορρήξω χέλυν;λαβὼν δὲ κόπτει. σπλάγχνα δʼ Αἴγισθος λαβὼνἤθρει διαιρῶν. τοῦ δὲ νεύοντος κάτωὄνυχας ἐπʼ ἄκρους στὰς κασίγνητος σέθενἐς σφονδύλους ἔπαισε, νωτιαῖα δὲἔρρηξεν ἄρθρα· πᾶν δὲ σῶμʼ ἄνω κάτωἤσπαιρεν ἠλάλαζε δυσθνῄσκων φόνῳ.δμῶες δʼ ἰδόντες εὐθὺς ᾖξαν ἐς δόρυ,