ἀργὸς γὰρ οὐδεὶς θεοὺς ἔχων ἀνὰ στόμαβίον δύναιτʼ ἂν ξυλλέγειν ἄνευ πόνου.ὈρέστηςΠυλάδη, σὲ γὰρ δὴ πρῶτον ἀνθρώπων ἐγὼπιστὸν νομίζω καὶ φίλον ξένον τʼ ἐμοί·μόνος δʼ Ὀρέστην τόνδʼ ἐθαύμαζες φίλων,πράσσονθʼ ἃ πράσσω δείνʼ ὑπʼ Αἰγίσθου παθών,ὅς μου κατέκτα πατέρα — χἡ πανώλεθροςμήτηρ. ἀφῖγμαι δʼ ἐκ θεοῦ μυστηρίωνἈργεῖον οὖδας οὐδενὸς ξυνειδότος,φόνον φονεῦσι πατρὸς ἀλλάξων ἐμοῦ.νυκτὸς δὲ τῆσδε πρὸς τάφον μολὼν πατρὸςδάκρυά τʼ ἔδωκα καὶ κόμης ἀπηρξάμηνπυρᾷ τʼ ἐπέσφαξʼ αἷμα μηλείου φόνου,λαθὼν τυράννους οἳ κρατοῦσι τῆσδε γῆς.καὶ τειχέων μὲν ἐντὸς οὐ βαίνω πόδα,δυοῖν δʼ ἅμιλλαν ξυντιθεὶς ἀφικόμηνπρὸς τέρμονας γῆς τῆσδʼ, ἵνʼ ἐκβάλω ποδὶἄλλην ἐπʼ αἶαν, εἴ μέ τις γνοίη σκοπῶν,ζητῶν τʼ ἀδελφήν· φασὶ γάρ νιν ἐν γάμοιςζευχθεῖσαν οἰκεῖν οὐδὲ παρθένον μένειν·