δμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας·οἳ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἳ δʼ ᾖρον κανᾶ,ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τʼ ἐσχάραςλέβητας ὤρθουν· πᾶσα δʼ ἐκτύπει στέγη.λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθενἔβαλλε βωμούς, τοιάδʼ ἐννέπων ἔπη·νύμφαι πετραῖαι, πολλάκις με βουθυτεῖνκαὶ τὴν κατʼ οἴκους Τυνδαρίδα δάμαρτʼ ἐμὴνπράσσοντας ὡς νῦν, τοὺς δʼ ἐμοὺς ἐχθροὺς κακῶς— λέγων Ὀρέστην καὶ σέ. δεσπότης δʼ ἐμὸςτἀναντίʼ ηὔχετʼ, οὐ γεγωνίσκων λόγους,λαβεῖν πατρῷα δώματʼ. ἐκ κανοῦ δʼ ἑλὼνΑἴγισθος ὀρθὴν σφαγίδα, μοσχείαν τρίχατεμὼν ἐφʼ ἁγνὸν πῦρ ἔθηκε δεξιᾷ,