θοίνης γενέσθαι· τυγχάνω δὲ βουθυτῶννύμφαις· ἑῷοι δʼ ἐξαναστάντες λέχουςἐς ταὐτὸν ἥξετʼ. ἀλλʼ ἴωμεν ἐς δόμους — καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἠγόρευε καὶ χερὸς λαβὼνπαρῆγεν ἡμᾶς — οὐδʼ ἀπαρνεῖσθαι χρεών·ἐπεὶ δʼ ἐν οἴκοις ἦμεν, ἐννέπει τάδε·λούτρʼ ὡς τάχιστα τοῖς ξένοις τις αἰρέτω,ὡς ἀμφὶ βωμὸν στῶσι χερνίβων πέλας.ἀλλʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Ἀρτίως ἡγνίσμεθαλουτροῖσι καθαροῖς ποταμίων ῥείθρων ἄπο.εἰ δὲ ξένους ἀστοῖσι συνθύειν χρεών,Αἴγισθʼ, ἕτοιμοι κοὐκ ἀπαρνούμεσθʼ, ἄναξ.τοῦτον μὲν οὖν μεθεῖσαν ἐκ μέσου λόγον·λόγχας δὲ θέντες δεσπότου φρουρήματαδμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας·οἳ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἳ δʼ ᾖρον κανᾶ,ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τʼ ἐσχάραςλέβητας ὤρθουν· πᾶσα δʼ ἐκτύπει στέγη.λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθενἔβαλλε βωμούς, τοιάδʼ ἐννέπων ἔπη·