πῶς οὖν τις αὐτὰ διαλαβὼν ὀρθῶς κρινεῖ;πλούτῳ; πονηρῷ τἄρα χρήσεται κριτῇ.ἢ τοῖς ἔχουσι μηδέν; ἀλλʼ ἔχει νόσονπενία, διδάσκει δʼ ἄνδρα τῇ χρείᾳ κακόν.ἀλλʼ εἰς ὅπλʼ ἔλθω; τίς δὲ πρὸς λόγχην βλέπωνμάρτυς γένοιτʼ ἂν ὅστις ἐστὶν ἁγαθός;κράτιστον εἰκῇ ταῦτʼ ἐᾶν ἀφειμένα.οὗτος γὰρ ἁνὴρ οὔτʼ ἐν Ἀργείοις μέγαςοὔτʼ αὖ δοκήσει δωμάτων ὠγκωμένος,ἐν τοῖς δὲ πολλοῖς ὤν, ἄριστος ηὑρέθη.οὐ μὴ ἀφρονήσεθʼ, οἳ κενῶν δοξασμάτωνπλήρεις πλανᾶσθε, τῇ δʼ ὁμιλίᾳ βροτοὺςκρινεῖτε καὶ τοῖς ἤθεσιν τοὺς εὐγενεῖς;οἱ γὰρ τοιοῦτοι καὶ πόλεις οἰκοῦσιν εὖκαὶ δώμαθʼ· αἱ δὲ σάρκες αἱ κεναὶ φρενῶνἀγάλματʼ ἀγορᾶς εἰσιν. οὐδὲ γὰρ δόρυμᾶλλον βραχίων σθεναρὸς ἀσθενοῦς μένει·ἐν τῇ φύσει δὲ τοῦτο κἀν εὐψυχίᾳ.ἀλλʼ — ἄξιος γὰρ ὅ τε παρὼν ὅ τʼ οὐ παρὼνἈγαμέμνονος παῖς, οὗπερ οὕνεχʼ ἥκομεν —