ἤρου τόδʼ; αἰσχρόν γʼ εἶπας· οὐ γὰρ νῦν ἀκμή;Ὀρέστηςἐλθὼν δὲ δὴ πῶς φονέας ἂν κτάνοι πατρός;Ἠλέκτρατολμῶν ὑπʼ ἐχθρῶν οἷʼ ἐτολμήθη πατήρ.Ὀρέστηςἦ καὶ μετʼ αὐτοῦ μητέρʼ ἂν τλαίης κτανεῖν;Ἠλέκτραταὐτῷ γε πελέκει τῷ πατὴρ ἀπώλετο.Ὀρέστηςλέγω τάδʼ αὐτῷ, καὶ βέβαια τἀπὸ σοῦ;Ἠλέκτραθάνοιμι μητρὸς αἷμʼ ἐπισφάξασʼ ἐμῆς.Ὀρέστηςφεῦ·εἴθʼ ἦν Ὀρέστης πλησίον κλύων τάδε.Ἠλέκτραἀλλʼ, ὦ ξένʼ, οὐ γνοίην ἂν εἰσιδοῦσά νιν.Ὀρέστηςνέα γάρ, οὐδὲν θαῦμʼ, ἀπεζεύχθης νέου.Ἠλέκτραεἷς ἂν μόνος νιν τῶν ἐμῶν γνοίη φίλων.Ὀρέστηςἆρʼ ὃν λέγουσιν αὐτὸν ἐκκλέψαι φόνου;Ἠλέκτραπατρός γε παιδαγωγὸς ἀρχαῖος γέρων.Ὀρέστηςὁ κατθανὼν δὲ σὸς πατὴρ τύμβου κυρεῖ;Ἠλέκτραἔκυρσεν ὡς ἔκυρσεν, ἐκβληθεὶς δόμων.Ὀρέστηςοἴμοι, τόδʼ οἷον εἶπας· — αἴσθησις γὰρ οὖνκἀκ τῶν θυραίων πημάτων δάκνει βροτούς.λέξον δʼ, ἵνʼ εἰδὼς σῷ κασιγνήτῳ φέρωλόγους ἀτερπεῖς, ἀλλʼ ἀναγκαίους κλύειν.