Πυλάδης μὲν οὖν κόρην τε καὶ δάμαρτʼ ἔχωνἈχαιίδος γῆς οἴκαδʼ ἐσπορευέτω,καὶ τὸν λόγῳ σὸν πενθερὸν κομιζέτωΦωκέων ἐς αἶαν καὶ δότω πλούτου βάρος·σὺ δʼ Ἰσθμίας γῆς αὐχένʼ ἐμβαίνω ποδὶχώρει πρὸς ὄχθον Κεκροπίας εὐδαίμονα.πεπρωμένην γὰρ μοῖραν ἐκπλήσας φόνουεὐδαιμονήσεις τῶνδʼ ἀπαλλαχθεὶς πόνων.

Χορόςὦ παῖδε Διός, θέμις ἐς φθογγὰςτὰς ὑμετέρας ἡμῖν πελάθειν;Διόσκουροιθέμις, οὐ μυσαραῖς τοῖσδε σφαγίοις.Ἠλέκτρακἀμοὶ μύθου μέτα, Τυνδαρίδαι;Διόσκουροικαὶ σοί· Φοίβῳ τήνδʼ ἀναθήσωπρᾶξιν φονίαν.Χορόςπῶς ὄντε θεὼ τῆσδέ τʼ ἀδελφὼτῆς καπφθιμένηςοὐκ ἠρκέσατον κῆρας μελάθροις;Διόσκουροιμοῖρά τʼ ἀνάγκης ἦγʼ ἐς τὸ χρεών,Φοίβου τʼ ἄσοφοι γλώσσης ἐνοπαί.Ἠλέκτρατίς δʼ ἔμʼ Ἀπόλλων, ποῖοι χρησμοὶ