φρονεῖς γὰρ ὅσια νῦν, τότʼ οὐφρονοῦσα, δεινὰ δʼ εἰργάσω,φίλα, κασίγνητον οὐ θέλοντα.

Ὀρέστηςκατεῖδες, οἷον ἁ τάλαινʼ ἔξω πέπλωνἔβαλεν, ἔδειξε μαστὸν ἐν φοναῖσιν,ἰώ μοι, πρὸς πέδῳτιθεῖσα γόνιμα μέλεα; τὰν κόμαν δʼ ἐγὼ — Χορόςσάφʼ οἶδα, διʼ ὀδύνας ἔβας,ἰήιον κλύων γόονματρός, ἅ σʼ ἔτικτε.

Ὀρέστηςβοὰν δʼ ἔλασκε τάνδε, πρὸς γένυν ἐμὰντιθεῖσα χεῖρα· Τέκος ἐμόν, λιταίνω·παρῄδων τʼ ἐξ ἐμᾶνἐκρίμναθʼ, ὥστε χέρας ἐμὰς λιπεῖν βέλος.Χορόςτάλαινα· πῶς ἔτλας φόνονδιʼ ὀμμάτων ἰδεῖν σέθενματρὸς ἐκπνεούσας;

Ὀρέστηςἐγὼ μὲν ἐπιβαλὼν φάρη κόραις ἐμαῖςφασγάνῳ κατηρξάμανματέρος ἔσω δέρας μεθείς.