φεῦ φεῦ σχετλίων πόνωνκαὶ στυγερᾶς ζόας.ὦ πάτερ, σὺ δʼ ἐν Ἀΐδακεῖσαι, σᾶς ἀλόχου σφαγαῖςΑἰγίσθου τʼ, Ἀγάμεμνον.
Ἠλέκτραἴθι τὸν αὐτὸν ἔγειρε γόον,ἄναγε πολύδακρυν ἁδονάν.
Ἠλέκτρασύντεινʼ — ὥρα — ποδὸς ὁρμάν· ὤ,ἔμβα, ἔμβα, κατακλαίουσα·ἰώ μοί μοι.τίνα πόλιν, τίνα δʼ οἶκον, ὦτλᾶμον σύγγονʼ, ἀλατεύειςοἰκτρὰν ἐν θαλάμοις λιπὼνπατρῴοις ἐπὶ συμφοραῖςἀλγίσταισιν ἀδελφάν;ἔλθοις τῶνδε πόνων ἐμοὶτᾷ μελέᾳ λυτήρ,ὦ Ζεῦ Ζεῦ, πατρί θʼ αἱμάτωνἐχθίστων ἐπίκουρος, Ἄρ-γει κέλσας πόδʼ ἀλάταν.