ἀμοιβαὶ κακῶν· μετάτροποι πνέου-σιν αὖραι δόμων. τότε μὲν ἐν λουτροῖςἔπεσεν ἐμὸς ἐμὸς ἀρχέτας,ἰάχησε δὲ στέγα λάινοί τε θριγκοὶ δόμων,τάδʼ ἐνέποντος· Ὦ σχέτλια· τί με, γύναι, φονεύσεις φίλανπατρίδα δεκέτεσιν σποραῖσιν ἐλθόντʼ ἐμάν;

Χορόςπαλίρρους δὲ τάνδʼ ὑπάγεται δίκαδιαδρόμου λέχους μέλεον ἃ πόσινχρόνιον ἱκόμενον εἰς οἴκουςΚυκλώπειά τʼ οὐράνια τείχεʼ ὀξυθήκτου βέλουςἔκανεν αὐτόχειρ, πέλεκυν ἐν χεροῖν λαβοῦσʼ· ἆ τλάμωνπόσις, ὅ τί ποτε τὰν τάλαιναν ἔσχεν κακόν.