παῦσαι λόγων τῶνδε. ἀλλὰ τί μʼ ἐκάλεις, τέκνον;Ἠλέκτραἤκουσας, οἶμαι, τῶν ἐμῶν λοχευμάτων·τούτων ὕπερ μοι θῦσον — οὐ γὰρ οἶδʼ ἐγώ — δεκάτῃ σελήνῃ παιδὸς ὡς νομίζεται·τρίβων γὰρ οὐκ εἴμʼ, ἄτοκος οὖσʼ ἐν τῷ πάρος.Κλυταιμήστραἄλλης τόδʼ ἔργον, ἥ σʼ ἔλυσεν ἐκ τόκων.Ἠλέκτρααὐτὴ ʼλόχευον κἄτεκον μόνη βρέφος.Κλυταιμήστραοὕτως ἀγείτων οἶκος ἵδρυται φίλων;Ἠλέκτραπένητας οὐδεὶς βούλεται κτᾶσθαι φίλους.Κλυταιμήστραἀλλʼ εἶμι, παιδὸς ἀριθμὸν ὡς τελεσφόρονθύσω θεοῖσι· σοὶ δʼ ὅταν πράξω χάριντήνδʼ, εἶμʼ ἐπʼ ἀγρὸν οὗ πόσις θυηπολεῖνύμφαισιν. ἀλλὰ τούσδʼ ὄχους, ὀπάονες,φάτναις ἄγοντες πρόσθεθʼ· ἡνίκʼ ἂν δέ μεδοκῆτε θυσίας τῆσδʼ ἀπηλλάχθαι θεοῖς,πάρεστε· δεῖ γὰρ καὶ πόσει δοῦναι χάριν.Ἠλέκτραχώρει πένητας ἐς δόμους· φρούρει δέ μοιμή σʼ αἰθαλώσῃ πολύκαπνον στέγος πέπλους.θύσεις γὰρ οἷα χρή σε δαίμοσιν θύη.κανοῦν δʼ ἐνῆρκται καὶ τεθηγμένη σφαγίς,