ἔστιν δὲ καὶ τόδʼ· οἳ μέν εἰσιν ἀρσένων,οἳ δʼ αὖ φιλοῦσι μητέρας μᾶλλον πατρός.συγγνώσομαί σοι· καὶ γὰρ οὐχ οὕτως ἄγανχαίρω τι, τέκνον, τοῖς δεδραμένοις ἐμοί.σὺ δʼ ὧδʼ ἄλουτος καὶ δυσείματος χρόαλεχὼ νεογνῶν ἐκ τόκων πεπαυμένη;οἴμοι τάλαινα τῶν ἐμῶν βουλευμάτων·ὡς μᾶλλον ἢ χρῆν ἤλασʼ εἰς ὀργὴν πόσιν.Ἠλέκτραὀψὲ στενάζεις, ἡνίκʼ οὐκ ἔχεις ἄκη.πατὴρ μὲν οὖν τέθνηκε· τὸν δʼ ἔξω χθονὸςπῶς οὐ κομίζῃ παῖδʼ ἀλητεύοντα σόν;Κλυταιμήστραδέδοικα· τοὐμὸν δʼ, οὐχὶ τοὐκείνου, σκοπῶ.πατρὸς γάρ, ὡς λέγουσι, θυμοῦται φόνῳ.Ἠλέκτρατί δαὶ πόσιν σὸν ἄγριον εἰς ἡμᾶς ἔχεις;Κλυταιμήστρατρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δʼ αὐθάδης ἔφυς.Ἠλέκτραἀλγῶ γάρ· ἀλλὰ παύσομαι θυμουμένη.Κλυταιμήστρακαὶ μὴν ἐκεῖνος οὐκέτʼ ἔσται σοι βαρύς.Ἠλέκτραφρονεῖ μέγʼ· ἐν γὰρ τοῖς ἐμοῖς ναίει δόμοις.Κλυταιμήστραὁρᾷς; ἀνʼ αὖ σὺ ζωπυρεῖς νείκη νέα.Ἠλέκτρασιγῶ· δέδοικα γάρ νιν ὡς δέδοικʼ ἐγώ.